از بلاگ تا کربلا
 
نوه برتر از فرزند آمد پديد
ساعت ٦:٥٦ ‎ق.ظ روز ٢٧ مهر ۱۳۸٤  کلمات کلیدی:

سلام

ميلاد امام حسن مجتبی (عليه السلام ) را خدمتتون تبريک می گم . البته تولد داداش امير گل من هم هست که از همين جا به خودش و خانواده عزيزش تبريک می گم و براش آرزوی سلامتی و موفقيت دارم .

يه متن متفاوت که خودم تا صد سال ديگه بعيده تجربه اش کنم .

می دونيد چرا آدم نوه اش را از بچه اش بيشتر دوست داره ؟ به سه دليل

اينم عکس بچه گی های داداش امير هست .

۱- فرزند ، دشمن آدم هست و نوه ، دشمن دشمن . به قول بچه های رياضی منفی در منفی ، مثبت . بنابراين نوه ، دشمن بچه آدم حساب می شه . مديونتون باشم اگه خودم فهميدم چی گفتم .

۲- بچه آدم بادام هست و نوه ، مغز بادام (خوش به حال بابابزرگ من با اين نوه ماهی که داره )

۳- معمولا پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها  هميشه دست نوه شون را می گيرند و می بيرند بيرون و مدام توی کوچه و بازار نوه شون را با عنوان پسرم يا دخترم صدا می کنند.  اين فقط يه علت داره .می خوان بگن ما هنوز جوون هستيم و بچه به اين سن و سال کم داريم .

خدا الهی دو سه تا نوه شيطون و بلا قسمتتون بکنه . اون وقت می تونيد من را توی ذهنتون مجسم کنيد .