از بلاگ تا کربلا
 
راههای ذله کردن وبلاگ نويسا!
ساعت ٢:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱٤ شهریور ۱۳۸٤  کلمات کلیدی:

سلام بر همه .چطورين ؟او ضاع و احوال خوبه؟ نظرت راجع به تيتر چيه؟ميدونم که خودت اينکاره ايی .لطفا در مقابل شخص نويسنده به کار نبر که بسيار امتحاديدندی و برگشت  نوش جانيدند البته آدم بيکار ميخواد

۱)لطفا روزی ۱۰ بار برين تو وبلاگ شخص مضروب تا شمارنده ی وبلاگ عدد، زياد کنه ولی نظر ندين

۲)در وبلاگ های دو نفره همش قربون صدقه ی يکيشون برين و اون يکی رو آدم حساب نکنين

۳)در کامنت گذاری ها فقط يه جمله مينويسين آپم بدو بيا .در صورت عدم توجه روزی سه بار اين کامنت رو ميذارين .

تبصره:يادتون نره که بايد تو ۱۰ يا ۱۵ پست اين کار تکرار بشه

۴)به جای نظر در کامنت ها يه شعر شوت کنين به صابخونه (برا وبلاگ های مذهبی عاشقانه باشه بهتره. اثرش بيشتره)

۵)مطلب بی ربط زياد در جواب بنويسين

۶) اگر شخص به وبلاگ شما سر زد و نظری داد در جواب نظرش ميرين در وب شخص  و  انگار نه انگار طرف مطلب نوشته ،خيلی بی توجهانه فقط جواب کامنتشو ميدين  و راجع به مطلب هيچی نميگين

۷)اگه کم بهتون سر زد هی ميرين ميگين چرا نميای منتظرتما!!!!

۸)اگه يه موقع تو تایپش غلط ديکته ای داشت فقط به اون يه کلمه گير بدين . اصلا راجع به مطلب چيزی نگين

۹)بيخودی از قالب و لوگو ايراد بگيرين

۱۰ ) بگين سر ميزنم ولی  عکسات باز نميشه ،يا وبت باز نميشه ،يا نميتونم کامنت بزارم.خودتونم بزنين به اون راه

فعلا به عنوان مقدمه اينارو اجرا کنين اگه  شخص خيلی مقاومت کرد به مراتبات اينجانب اطلاع دهيد تا از کره ی زمين بپرتونمشون بيرون.

براتون آرزوی موفقيت ميکنم