از بلاگ تا کربلا
 
 
ساعت ۱:٢٧ ‎ب.ظ روز ٩ اردیبهشت ۱۳۸٤  کلمات کلیدی:

خنده بر هر درد بی درمان دواست .

بخند تا دنيا به روت بخنده .

تا توانی دلی به دست آور ، خنده کردن هنر نمی باشد !!!

چاه مکن بهر کسی ، اول بخند دوم کسی !!!

من ديگه بيشتر از اين نتونستم ضرب المثل پيدا کنم . البته در مورد فوايد خنده نکات زيادی مطرح شده : مثلآ اينکه يه خنده از ته دل برابر است با نيم ساعت نرمش کردن . يا اينکه خنده تنها نرمشی هست که تمام ماهيچه های بدن را تکون ميده .

جديدا هم تحقيقات نشون داده که يه خنده از ته دل برابر است با هشت سال ... .

هی به اين مهشيد می گم نرو اينقدر درس بخون ، يه بار هم بيا سراغ وبلاگ و آپ ديت کن تا من اينقدر چرت و پرت ننويسم گوش نمی ده که .

اينکه می گن خنده بر هر درد بی درمان دواست ، درد بی درمان يعنی چی ؟

يعنی گوجه ؟ اصلا من را چه به اين فضولی ها .

يکی دو روزه ديگه جشنواره وبلاگ نويسان دانشجو !!!! توی همدان برگزار می شه . بعد از اين همه تبليغات گسترده ای که کردند هزار نفر ( از جمله خود من ) توی اين جشنواره ثبت نام کردند که صد نفر انتخاب شدند .

اگه نگاهی به سايت اين جشنواره بندازيد http://bloggerst.ir به سياسی بودن اين جشنواره پی خواهيد برد . قبلا هم من  به چند نفر گفتم اين وبلاگ سياسی هست و جای ما نيست . حتی توی سايتشون هم کامنت مفصلی گذاشتم و به اين نکته اذعان کردم اما خب مثل اينکه کامنتم مفقود شده . الهی خدا کامنتشون را مفقود کنه .

در ضمن يه نگاهی به وبلاگهای برگزيده بکنيد .خيلی هاشون نزديک به دو تا سه ماهه که آپ ديت نشدند . خلاصه سياست که مياد وسط بعضی نکته ها را بايد ناديده گرفت .

البته اينم بگم ها وبلاگهای خوب هم توی اين صد تا وبلاگ پيدا می شه . مثل وبلاگ خلوت انس و يکی دو تا وبلاگ ديگه .

ديگر حرفی نيست جز دوری شما .

ای پست جديد که می روی به سويش *** از جانب من ببوس رويش

نمک در نمکدان شوری ندارد **** دل من طاقت دوری ندارد